De meeste ouders van meisjes met het Syndroom van Turner maken zich zorgen over de lengte van hun dochter. Want hoewel je aan klein zijn niet doodgaat, draagt een normale lengte wel bij aan het levensgeluk. Sommige volwassen vrouwen met het Syndroom van Turner die geen groeihormoonbehandeling hebben gehad zijn 1 meter 30 lang.

Het kan heel moeilijk zijn om een normaal leven te leiden als je zo klein bent, vooral in een land als Nederland waar de gemiddelde vrouw vrij lang is (1 m 72). De meerderheid van de meisjes met het Syndroom van Turner moet groeihormoon gebruiken als zij een lengte willen krijgen die in de maatschappij als normaal wordt beschouwd.

Als de ouders redelijk lang zijn, is er een kans van 10% dat de meisjes zonder behandeling een acceptabele volwassen lengte bereiken, ook al hebben ze, als alle meisjes met het Syndroom van Turner, een tekort aan groeihormoon. Met andere woorden: als de artsen zeker weten dat een meisje zonder behandeling een lengte van 1 meter 58 zal bereiken, dan kan de familie besluiten niet met de groeihormoonbehandeling te beginnen.

Als de behandeling goed volgens de instructies wordt gevolgd, zal dat meestal goed resultaat geven. De volwassen lengte die bereikt wordt, zal in de buurt liggen van de gemiddelde lengte van haar vader en moeder. In een later stadium zal het meisje naast groeihormoon ook geslachtshormoon krijgen om te zorgen dat ze in de puberteit komt. De behandeling met geslachtshormonen kan nog lang doorgaan; groeihormoon wordt gegeven tot de groeischijven van de botten zijn gesloten.